dys-cy-plin-ce

dyscyplince (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dyscyplinka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dyscyplincepojedyncza celownikżeński
dyscyplincepojedyncza miejscownikżeński
dyscyplinekmnoga dopełniaczżeński
dyscyplinkapojedyncza mianownikżeński
dyscyplinkachmnoga miejscownikżeński
dyscyplinkamimnoga narzędnikżeński
dyscyplinkąpojedyncza narzędnikżeński
dyscyplinkępojedyncza biernikżeński
dyscyplinkimnoga mianownikżeński
dyscyplinkimnoga biernikżeński
dyscyplinkimnoga wołaczżeński
dyscyplinkipojedyncza dopełniaczżeński
dyscyplinkopojedyncza wołaczżeński
dyscyplinkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz