dys-gra-fi-ku

dysgrafiku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dysgrafik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dysgraficymnoga mianownikmęski osobowy
dysgraficymnoga wołaczmęski osobowy
dysgrafikpojedyncza mianownikmęski osobowy
dysgrafikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dysgrafikapojedyncza biernikmęski osobowy
dysgrafikachmnoga miejscownikmęski osobowy
dysgrafikamimnoga narzędnikmęski osobowy
dysgrafikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
dysgrafikimnoga biernikmęski zwierzęcy
dysgrafikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
dysgrafikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dysgrafikommnoga celownikmęski osobowy
dysgrafikowipojedyncza celownikmęski osobowy
dysgrafikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dysgrafikówmnoga biernikmęski osobowy
dysgrafikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
dysgrafikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz