dys-har-mo-nij

dysharmonij (nazwa pospolita) rzeczownik arch.;char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dysharmonia

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dysharmoniapojedyncza mianownikżeński
dysharmoniachmnoga miejscownikżeński
dysharmoniamimnoga narzędnikżeński
dysharmoniąpojedyncza narzędnikżeński
dysharmoniemnoga mianownikżeński
dysharmoniemnoga biernikżeński
dysharmoniemnoga wołaczżeński
dysharmoniępojedyncza biernikżeński
dysharmoniipojedyncza celownikżeński
dysharmoniipojedyncza miejscownikżeński
dysharmoniipojedyncza dopełniaczżeński
dysharmoniopojedyncza wołaczżeński
dysharmoniommnoga celownikżeński
dysharmoniimnoga dopełniaczżeński
dysharmonijmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz