dys-junk-cyj

dysjunkcyj (nazwa pospolita) rzeczownik arch.;char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dysjunkcja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dysjunkcjapojedyncza mianownikżeński
dysjunkcjachmnoga miejscownikżeński
dysjunkcjamimnoga narzędnikżeński
dysjunkcjąpojedyncza narzędnikżeński
dysjunkcjemnoga mianownikżeński
dysjunkcjemnoga biernikżeński
dysjunkcjemnoga wołaczżeński
dysjunkcjępojedyncza biernikżeński
dysjunkcjipojedyncza celownikżeński
dysjunkcjipojedyncza miejscownikżeński
dysjunkcjipojedyncza dopełniaczżeński
dysjunkcjopojedyncza wołaczżeński
dysjunkcjommnoga celownikżeński
dysjunkcjimnoga dopełniaczżeński
dysjunkcyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz