dys-kon-te-ra-mi

dyskonterami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dyskonter

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dyskonterpojedyncza mianownikmęski osobowy
dyskonterapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dyskonterapojedyncza biernikmęski osobowy
dyskonterachmnoga miejscownikmęski osobowy
dyskonteramimnoga narzędnikmęski osobowy
dyskonterempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dyskonterommnoga celownikmęski osobowy
dyskonterowipojedyncza celownikmęski osobowy
dyskonterówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dyskonterówmnoga biernikmęski osobowy
dyskonterymnoga mianownikmęski zwierzęcy
dyskonterymnoga biernikmęski zwierzęcy
dyskonterymnoga wołaczmęski zwierzęcy
dyskonterzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
dyskonterzepojedyncza wołaczmęski osobowy
dyskonterzymnoga mianownikmęski osobowy
dyskonterzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz