dys-kre-cyj

dyskrecyj (nazwa pospolita) rzeczownik arch.;char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dyskrecja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dyskrecjapojedyncza mianownikżeński
dyskrecjachmnoga miejscownikżeński
dyskrecjamimnoga narzędnikżeński
dyskrecjąpojedyncza narzędnikżeński
dyskrecjemnoga mianownikżeński
dyskrecjemnoga biernikżeński
dyskrecjemnoga wołaczżeński
dyskrecjępojedyncza biernikżeński
dyskrecjipojedyncza celownikżeński
dyskrecjipojedyncza miejscownikżeński
dyskrecjipojedyncza dopełniaczżeński
dyskrecjopojedyncza wołaczżeński
dyskrecjommnoga celownikżeński
dyskrecjimnoga dopełniaczżeński
dyskrecyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz