dys-kre-dy-ta-cjo

dyskredytacjo (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dyskredytacja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dyskredytacjapojedyncza mianownikżeński
dyskredytacjachmnoga miejscownikżeński
dyskredytacjamimnoga narzędnikżeński
dyskredytacjąpojedyncza narzędnikżeński
dyskredytacjemnoga mianownikżeński
dyskredytacjemnoga biernikżeński
dyskredytacjemnoga wołaczżeński
dyskredytacjępojedyncza biernikżeński
dyskredytacjipojedyncza celownikżeński
dyskredytacjipojedyncza miejscownikżeński
dyskredytacjipojedyncza dopełniaczżeński
dyskredytacjopojedyncza wołaczżeński
dyskredytacjommnoga celownikżeński
dyskredytacjimnoga dopełniaczżeński
dyskredytacyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz