dys-kret-ce

dyskretce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dyskretka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dyskretcepojedyncza celownikżeński
dyskretcepojedyncza miejscownikżeński
dyskretekmnoga dopełniaczżeński
dyskretkapojedyncza mianownikżeński
dyskretkachmnoga miejscownikżeński
dyskretkamimnoga narzędnikżeński
dyskretkąpojedyncza narzędnikżeński
dyskretkępojedyncza biernikżeński
dyskretkimnoga mianownikżeński
dyskretkimnoga biernikżeński
dyskretkimnoga wołaczżeński
dyskretkipojedyncza dopełniaczżeński
dyskretkopojedyncza wołaczżeński
dyskretkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz