dys-lek-tycz-ce

dyslektyczce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dyslektyczka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dyslektyczcepojedyncza celownikżeński
dyslektyczcepojedyncza miejscownikżeński
dyslektyczekmnoga dopełniaczżeński
dyslektyczkapojedyncza mianownikżeński
dyslektyczkachmnoga miejscownikżeński
dyslektyczkamimnoga narzędnikżeński
dyslektyczkąpojedyncza narzędnikżeński
dyslektyczkępojedyncza biernikżeński
dyslektyczkimnoga mianownikżeński
dyslektyczkimnoga biernikżeński
dyslektyczkimnoga wołaczżeński
dyslektyczkipojedyncza dopełniaczżeński
dyslektyczkopojedyncza wołaczżeński
dyslektyczkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz