dys-lek-ty-kach

dyslektykach (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dyslektyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dyslektycymnoga mianownikmęski osobowy
dyslektycymnoga wołaczmęski osobowy
dyslektykpojedyncza mianownikmęski osobowy
dyslektykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dyslektykapojedyncza biernikmęski osobowy
dyslektykachmnoga miejscownikmęski osobowy
dyslektykamimnoga narzędnikmęski osobowy
dyslektykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
dyslektykimnoga biernikmęski zwierzęcy
dyslektykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
dyslektykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dyslektykommnoga celownikmęski osobowy
dyslektykowipojedyncza celownikmęski osobowy
dyslektykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dyslektykówmnoga biernikmęski osobowy
dyslektykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
dyslektykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz