dy-sor-to-gra-fik

dysortografik (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dysortografik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dysortograficymnoga mianownikmęski osobowy
dysortograficymnoga wołaczmęski osobowy
dysortografikpojedyncza mianownikmęski osobowy
dysortografikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dysortografikapojedyncza biernikmęski osobowy
dysortografikachmnoga miejscownikmęski osobowy
dysortografikamimnoga narzędnikmęski osobowy
dysortografikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
dysortografikimnoga biernikmęski zwierzęcy
dysortografikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
dysortografikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dysortografikommnoga celownikmęski osobowy
dysortografikowipojedyncza celownikmęski osobowy
dysortografikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dysortografikówmnoga biernikmęski osobowy
dysortografikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
dysortografikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz