dy-sor-to-gra-fio

dysortografio (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dysortografia

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dysortografiapojedyncza mianownikżeński
dysortografiachmnoga miejscownikżeński
dysortografiamimnoga narzędnikżeński
dysortografiąpojedyncza narzędnikżeński
dysortografiemnoga mianownikżeński
dysortografiemnoga biernikżeński
dysortografiemnoga wołaczżeński
dysortografiępojedyncza biernikżeński
dysortografiipojedyncza celownikżeński
dysortografiipojedyncza miejscownikżeński
dysortografiipojedyncza dopełniaczżeński
dysortografiopojedyncza wołaczżeński
dysortografiommnoga celownikżeński
dysortografiimnoga dopełniaczżeński
dysortografijmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz