dys-par-ty-men-tom

dyspartymentom (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: dyspartyment

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dyspartymenciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dyspartymenciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
dyspartymentpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dyspartymentpojedyncza biernikmęski rzeczowy
dyspartymentachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dyspartymentamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dyspartymentempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dyspartymentommnoga celownikmęski rzeczowy
dyspartymentowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dyspartymentówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dyspartymentupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dyspartymentymnoga mianownikmęski rzeczowy
dyspartymentymnoga biernikmęski rzeczowy
dyspartymentymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz