dys-pa-ry-te-cie

dysparytecie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: dysparytet

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dysparyteciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dysparyteciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
dysparytetpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dysparytetpojedyncza biernikmęski rzeczowy
dysparytetachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dysparytetamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dysparytetempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dysparytetommnoga celownikmęski rzeczowy
dysparytetowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dysparytetówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dysparytetupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dysparytetymnoga mianownikmęski rzeczowy
dysparytetymnoga biernikmęski rzeczowy
dysparytetymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz