dys-pe-cze-rze

dyspeczerze (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dyspeczer

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dyspeczerpojedyncza mianownikmęski osobowy
dyspeczerapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dyspeczerapojedyncza biernikmęski osobowy
dyspeczerachmnoga miejscownikmęski osobowy
dyspeczeramimnoga narzędnikmęski osobowy
dyspeczerempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dyspeczerommnoga celownikmęski osobowy
dyspeczerowipojedyncza celownikmęski osobowy
dyspeczerówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dyspeczerówmnoga biernikmęski osobowy
dyspeczerymnoga mianownikmęski zwierzęcy
dyspeczerymnoga biernikmęski zwierzęcy
dyspeczerymnoga wołaczmęski zwierzęcy
dyspeczerzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
dyspeczerzepojedyncza wołaczmęski osobowy
dyspeczerzymnoga mianownikmęski osobowy
dyspeczerzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz