dys-po-nen-tom

dysponentom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dysponent

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dysponencimnoga mianownikmęski osobowy
dysponencimnoga wołaczmęski osobowy
dysponenciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
dysponenciepojedyncza wołaczmęski osobowy
dysponentpojedyncza mianownikmęski osobowy
dysponentapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dysponentapojedyncza biernikmęski osobowy
dysponentachmnoga miejscownikmęski osobowy
dysponentamimnoga narzędnikmęski osobowy
dysponentempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dysponentommnoga celownikmęski osobowy
dysponentowipojedyncza celownikmęski osobowy
dysponentówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dysponentówmnoga biernikmęski osobowy
dysponentymnoga mianownikmęski zwierzęcy
dysponentymnoga biernikmęski zwierzęcy
dysponentymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz