dys-pu-tan-tem

dysputantem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dysputant

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dysputancimnoga mianownikmęski osobowy
dysputancimnoga wołaczmęski osobowy
dysputanciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
dysputanciepojedyncza wołaczmęski osobowy
dysputantpojedyncza mianownikmęski osobowy
dysputantapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dysputantapojedyncza biernikmęski osobowy
dysputantachmnoga miejscownikmęski osobowy
dysputantamimnoga narzędnikmęski osobowy
dysputantempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dysputantommnoga celownikmęski osobowy
dysputantowipojedyncza celownikmęski osobowy
dysputantówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dysputantówmnoga biernikmęski osobowy
dysputantymnoga mianownikmęski zwierzęcy
dysputantymnoga biernikmęski zwierzęcy
dysputantymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz