dys-pu-ta-to-rzy

dysputatorzy (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dysputator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dysputatorpojedyncza mianownikmęski osobowy
dysputatorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dysputatorapojedyncza biernikmęski osobowy
dysputatorachmnoga miejscownikmęski osobowy
dysputatoramimnoga narzędnikmęski osobowy
dysputatorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dysputatorommnoga celownikmęski osobowy
dysputatorowipojedyncza celownikmęski osobowy
dysputatorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dysputatorówmnoga biernikmęski osobowy
dysputatorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
dysputatorymnoga biernikmęski zwierzęcy
dysputatorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
dysputatorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
dysputatorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
dysputatorzymnoga mianownikmęski osobowy
dysputatorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz