dys-te-le-olo-gio

dysteleologio (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dysteleologia

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dysteleologiapojedyncza mianownikżeński
dysteleologiachmnoga miejscownikżeński
dysteleologiamimnoga narzędnikżeński
dysteleologiąpojedyncza narzędnikżeński
dysteleologiemnoga mianownikżeński
dysteleologiemnoga biernikżeński
dysteleologiemnoga wołaczżeński
dysteleologiępojedyncza biernikżeński
dysteleologiipojedyncza celownikżeński
dysteleologiipojedyncza miejscownikżeński
dysteleologiipojedyncza dopełniaczżeński
dysteleologiopojedyncza wołaczżeński
dysteleologiommnoga celownikżeński
dysteleologiimnoga dopełniaczżeński
dysteleologijmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz