dys-trakt-ko

dystraktko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dystraktka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dystraktcepojedyncza celownikżeński
dystraktcepojedyncza miejscownikżeński
dystraktekmnoga dopełniaczżeński
dystraktkapojedyncza mianownikżeński
dystraktkachmnoga miejscownikżeński
dystraktkamimnoga narzędnikżeński
dystraktkąpojedyncza narzędnikżeński
dystraktkępojedyncza biernikżeński
dystraktkimnoga mianownikżeński
dystraktkimnoga biernikżeński
dystraktkimnoga wołaczżeński
dystraktkipojedyncza dopełniaczżeński
dystraktkopojedyncza wołaczżeński
dystraktkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz