dys-try-bu-ta

dystrybuta (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dystrybuta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dystrybuciepojedyncza celownikżeński
dystrybuciepojedyncza miejscownikżeński
dystrybutmnoga dopełniaczżeński
dystrybutapojedyncza mianownikżeński
dystrybutachmnoga miejscownikżeński
dystrybutamimnoga narzędnikżeński
dystrybutąpojedyncza narzędnikżeński
dystrybutępojedyncza biernikżeński
dystrybutopojedyncza wołaczżeński
dystrybutommnoga celownikżeński
dystrybutymnoga mianownikżeński
dystrybutymnoga biernikżeński
dystrybutymnoga wołaczżeński
dystrybutypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz