dys-ty-chem

dystychem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: dystych

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dystychpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dystychpojedyncza biernikmęski rzeczowy
dystychachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dystychamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dystychempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dystychommnoga celownikmęski rzeczowy
dystychowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dystychówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dystychupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dystychupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dystychupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
dystychymnoga mianownikmęski rzeczowy
dystychymnoga biernikmęski rzeczowy
dystychymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz