dys-tynk-cjo

dystynkcjo (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dystynkcja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dystynkcjapojedyncza mianownikżeński
dystynkcjachmnoga miejscownikżeński
dystynkcjamimnoga narzędnikżeński
dystynkcjąpojedyncza narzędnikżeński
dystynkcjemnoga mianownikżeński
dystynkcjemnoga biernikżeński
dystynkcjemnoga wołaczżeński
dystynkcjępojedyncza biernikżeński
dystynkcjipojedyncza celownikżeński
dystynkcjipojedyncza miejscownikżeński
dystynkcjipojedyncza dopełniaczżeński
dystynkcjopojedyncza wołaczżeński
dystynkcjommnoga celownikżeński
dystynkcjimnoga dopełniaczżeński
dystynkcyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz