dys-tynk-to-rium

dystynktorium (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: dystynktorium

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dystynktoriamnoga mianowniknijaki
dystynktoriamnoga bierniknijaki
dystynktoriamnoga wołacznijaki
dystynktoriachmnoga miejscowniknijaki
dystynktoriamimnoga narzędniknijaki
dystynktoriommnoga celowniknijaki
dystynktoriówmnoga dopełniacznijaki
dystynktoriumpojedyncza celowniknijaki
dystynktoriumpojedyncza dopełniacznijaki
dystynktoriumpojedyncza narzędniknijaki
dystynktoriumpojedyncza miejscowniknijaki
dystynktoriumpojedyncza mianowniknijaki
dystynktoriumpojedyncza bierniknijaki
dystynktoriumpojedyncza wołacznijaki

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz