dy-sy-mi-la-cyj

dysymilacyj (nazwa pospolita) rzeczownik arch.;char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dysymilacja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dysymilacjapojedyncza mianownikżeński
dysymilacjachmnoga miejscownikżeński
dysymilacjamimnoga narzędnikżeński
dysymilacjąpojedyncza narzędnikżeński
dysymilacjemnoga mianownikżeński
dysymilacjemnoga biernikżeński
dysymilacjemnoga wołaczżeński
dysymilacjępojedyncza biernikżeński
dysymilacjipojedyncza celownikżeński
dysymilacjipojedyncza miejscownikżeński
dysymilacjipojedyncza dopełniaczżeński
dysymilacjopojedyncza wołaczżeński
dysymilacjommnoga celownikżeński
dysymilacjimnoga dopełniaczżeński
dysymilacyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz