dy-tro-che-je

dytrocheje (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: dytrochej

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dytrocheimnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dytrochejpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dytrochejpojedyncza biernikmęski rzeczowy
dytrochejapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dytrochejachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dytrochejamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dytrochejemnoga mianownikmęski rzeczowy
dytrochejemnoga biernikmęski rzeczowy
dytrochejemnoga wołaczmęski rzeczowy
dytrochejempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dytrochejommnoga celownikmęski rzeczowy
dytrochejowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dytrochejówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dytrochejupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dytrochejupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dytrochejupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz