dy-wi-cian-ce

dywiciance (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dywicianka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dywiciancepojedyncza celownikżeński
dywiciancepojedyncza miejscownikżeński
dywicianekmnoga dopełniaczżeński
dywiciankapojedyncza mianownikżeński
dywiciankachmnoga miejscownikżeński
dywiciankamimnoga narzędnikżeński
dywiciankąpojedyncza narzędnikżeński
dywiciankępojedyncza biernikżeński
dywiciankimnoga mianownikżeński
dywiciankimnoga biernikżeński
dywiciankimnoga wołaczżeński
dywiciankipojedyncza dopełniaczżeński
dywiciankopojedyncza wołaczżeński
dywiciankommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz