dy-wi-zjo-ne-ry

dywizjonery (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: dywizjoner

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dywizjonerpojedyncza mianownikmęski osobowy
dywizjonerapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dywizjonerapojedyncza biernikmęski osobowy
dywizjonerachmnoga miejscownikmęski osobowy
dywizjoneramimnoga narzędnikmęski osobowy
dywizjonerempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dywizjonerommnoga celownikmęski osobowy
dywizjonerowipojedyncza celownikmęski osobowy
dywizjonerówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dywizjonerówmnoga biernikmęski osobowy
dywizjonerymnoga mianownikmęski zwierzęcy
dywizjonerymnoga biernikmęski zwierzęcy
dywizjonerymnoga wołaczmęski zwierzęcy
dywizjonerzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
dywizjonerzepojedyncza wołaczmęski osobowy
dywizjonerzymnoga mianownikmęski osobowy
dywizjonerzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz