dyz-uni-tach

dyzunitach (nazwa pospolita) rzeczownik hist.

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dyzunita

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dyzunicimnoga mianownikmęski osobowy
dyzunicimnoga wołaczmęski osobowy
dyzuniciepojedyncza celownikmęski osobowy
dyzuniciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
dyzunitapojedyncza mianownikmęski osobowy
dyzunitachmnoga miejscownikmęski osobowy
dyzunitamimnoga narzędnikmęski osobowy
dyzunitąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
dyzunitępojedyncza biernikmęski osobowy
dyzunitopojedyncza wołaczmęski osobowy
dyzunitommnoga celownikmęski osobowy
dyzunitówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dyzunitówmnoga biernikmęski osobowy
dyzunitymnoga mianownikmęski zwierzęcy
dyzunitymnoga biernikmęski zwierzęcy
dyzunitymnoga wołaczmęski zwierzęcy
dyzunitypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz