dzi-ęce

dzięce (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dzięka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dzięcepojedyncza celownikżeński
dzięcepojedyncza miejscownikżeński
dziękmnoga dopełniaczżeński
dziękapojedyncza mianownikżeński
dziękachmnoga miejscownikżeński
dziękamimnoga narzędnikżeński
dziękąpojedyncza narzędnikżeński
dziękępojedyncza biernikżeński
dziękimnoga mianownikżeński
dziękimnoga biernikżeński
dziękimnoga wołaczżeński
dziękipojedyncza dopełniaczżeński
dziękopojedyncza wołaczżeński
dziękommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz