dzia-de-uszy

dziadeuszy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dziadeusz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dziadeuszpojedyncza mianownikmęski osobowy
dziadeuszapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dziadeuszapojedyncza biernikmęski osobowy
dziadeuszachmnoga miejscownikmęski osobowy
dziadeuszamimnoga narzędnikmęski osobowy
dziadeuszemnoga mianownikmęski zwierzęcy
dziadeuszemnoga biernikmęski zwierzęcy
dziadeuszemnoga wołaczmęski zwierzęcy
dziadeuszemnoga mianownikmęski osobowy
dziadeuszemnoga wołaczmęski osobowy
dziadeuszempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dziadeuszommnoga celownikmęski osobowy
dziadeuszowipojedyncza celownikmęski osobowy
dziadeuszówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dziadeuszówmnoga biernikmęski osobowy
dziadeuszupojedyncza miejscownikmęski osobowy
dziadeuszupojedyncza wołaczmęski osobowy
dziadeuszymnoga dopełniaczmęski osobowy
dziadeuszymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz