dzia-do-wi-cze

Dziadowicze (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dziadowicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dziadowiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dziadowiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dziadowiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Dziadowiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dziadowiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dziadowiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dziadowiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Dziadowiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dziadowiczemnoga mianownikmęski osobowy
Dziadowiczemnoga wołaczmęski osobowy
Dziadowiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dziadowiczommnoga celownikmęski osobowy
Dziadowiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dziadowiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dziadowiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dziadowiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dziadowiczówmnoga biernikmęski osobowy
Dziadowiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dziadowiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz