dzia-do-wi-nach

dziadowinach (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dziadowina

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dziadowinapojedyncza mianownikmęski osobowy
dziadowinachmnoga miejscownikmęski osobowy
dziadowinamimnoga narzędnikmęski osobowy
dziadowinąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
dziadowinępojedyncza biernikmęski osobowy
dziadowinimnoga mianownikmęski osobowy
dziadowinimnoga wołaczmęski osobowy
dziadowiniepojedyncza celownikmęski osobowy
dziadowiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
dziadowinopojedyncza wołaczmęski osobowy
dziadowinommnoga celownikmęski osobowy
dziadowinówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dziadowinówmnoga biernikmęski osobowy
dziadowinymnoga mianownikmęski zwierzęcy
dziadowinymnoga biernikmęski zwierzęcy
dziadowinymnoga wołaczmęski zwierzęcy
dziadowinypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz