dzia-do-wi-zny

dziadowizny (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dziadowizna

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dziadowiznmnoga dopełniaczżeński
dziadowiznapojedyncza mianownikżeński
dziadowiznachmnoga miejscownikżeński
dziadowiznamimnoga narzędnikżeński
dziadowiznąpojedyncza narzędnikżeński
dziadowiznępojedyncza biernikżeński
dziadowiznopojedyncza wołaczżeński
dziadowiznommnoga celownikżeński
dziadowiznymnoga mianownikżeński
dziadowiznymnoga biernikżeński
dziadowiznymnoga wołaczżeński
dziadowiznypojedyncza dopełniaczżeński
dziadowiźniepojedyncza celownikżeński
dziadowiźniepojedyncza miejscownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz