dzia-dul-ka

dziadulka (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dziadulek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dziadulekpojedyncza mianownikmęski osobowy
dziadulkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dziadulkapojedyncza biernikmęski osobowy
dziadulkachmnoga miejscownikmęski osobowy
dziadulkamimnoga narzędnikmęski osobowy
dziadulkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
dziadulkimnoga biernikmęski zwierzęcy
dziadulkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
dziadulkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dziadulkommnoga celownikmęski osobowy
dziadulkowipojedyncza celownikmęski osobowy
dziadulkowiemnoga mianownikmęski osobowy
dziadulkowiemnoga wołaczmęski osobowy
dziadulkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dziadulkówmnoga biernikmęski osobowy
dziadulkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
dziadulkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz