dzia-dy-go

dziadygo (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dziadyga

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dziadydzepojedyncza celownikmęski osobowy
dziadydzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
dziadydzymnoga mianownikmęski osobowy
dziadydzymnoga wołaczmęski osobowy
dziadygapojedyncza mianownikmęski osobowy
dziadygachmnoga miejscownikmęski osobowy
dziadygamimnoga narzędnikmęski osobowy
dziadygąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
dziadygępojedyncza biernikmęski osobowy
dziadygimnoga mianownikmęski zwierzęcy
dziadygimnoga biernikmęski zwierzęcy
dziadygimnoga wołaczmęski zwierzęcy
dziadygipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dziadygopojedyncza wołaczmęski osobowy
dziadygommnoga celownikmęski osobowy
dziadygówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dziadygówmnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz