dzia-dzi-nach

dziadzinach (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dziadzina

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dziadzinapojedyncza mianownikmęski osobowy
dziadzinachmnoga miejscownikmęski osobowy
dziadzinamimnoga narzędnikmęski osobowy
dziadzinąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
dziadzinępojedyncza biernikmęski osobowy
dziadzinimnoga mianownikmęski osobowy
dziadzinimnoga wołaczmęski osobowy
dziadziniepojedyncza celownikmęski osobowy
dziadziniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
dziadzinopojedyncza wołaczmęski osobowy
dziadzinommnoga celownikmęski osobowy
dziadzinówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dziadzinówmnoga biernikmęski osobowy
dziadzinymnoga mianownikmęski zwierzęcy
dziadzinymnoga biernikmęski zwierzęcy
dziadzinymnoga wołaczmęski zwierzęcy
dziadzinypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz