dzia-ki

Dziaki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Dziak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dziakpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dziakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dziakapojedyncza biernikmęski osobowy
Dziakachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dziakamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dziakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dziakimnoga biernikmęski zwierzęcy
Dziakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dziakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dziakommnoga celownikmęski osobowy
Dziakowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dziakowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dziakowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dziakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dziakówmnoga biernikmęski osobowy
Dziakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dziakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz