dzicz-ka

Dziczka (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dziczek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dziczekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dziczekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
dziczkapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dziczkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dziczkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dziczkimnoga mianownikmęski rzeczowy
dziczkimnoga biernikmęski rzeczowy
dziczkimnoga wołaczmęski rzeczowy
dziczkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dziczkommnoga celownikmęski rzeczowy
dziczkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dziczkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dziczkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dziczkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
Dziczekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dziczkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dziczkapojedyncza biernikmęski osobowy
Dziczkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dziczkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dziczkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dziczkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Dziczkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dziczkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dziczkommnoga celownikmęski osobowy
Dziczkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dziczkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dziczkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dziczkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dziczkówmnoga biernikmęski osobowy
Dziczkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dziczkupojedyncza wołaczmęski osobowy

dziczka (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: dziczek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dziczekpojedyncza mianownikmęski zwierzęcy
dziczkapojedyncza dopełniaczmęski zwierzęcy
dziczkapojedyncza biernikmęski zwierzęcy
dziczkachmnoga miejscownikmęski zwierzęcy
dziczkamimnoga narzędnikmęski zwierzęcy
dziczkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
dziczkimnoga biernikmęski zwierzęcy
dziczkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
dziczkiempojedyncza narzędnikmęski zwierzęcy
dziczkommnoga celownikmęski zwierzęcy
dziczkowipojedyncza celownikmęski zwierzęcy
dziczkówmnoga dopełniaczmęski zwierzęcy
dziczkupojedyncza miejscownikmęski zwierzęcy
dziczkupojedyncza wołaczmęski zwierzęcy

dziczka (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dziczka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dziczcepojedyncza celownikżeński
dziczcepojedyncza miejscownikżeński
dziczekmnoga dopełniaczżeński
dziczkapojedyncza mianownikżeński
dziczkachmnoga miejscownikżeński
dziczkamimnoga narzędnikżeński
dziczkąpojedyncza narzędnikżeński
dziczkępojedyncza biernikżeński
dziczkimnoga mianownikżeński
dziczkimnoga biernikżeński
dziczkimnoga wołaczżeński
dziczkipojedyncza dopełniaczżeński
dziczkopojedyncza wołaczżeński
dziczkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz