dzi-czy-ce

dziczyce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dziczyca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dziczycmnoga dopełniaczżeński
dziczycapojedyncza mianownikżeński
dziczycachmnoga miejscownikżeński
dziczycamimnoga narzędnikżeński
dziczycąpojedyncza narzędnikżeński
dziczycemnoga mianownikżeński
dziczycemnoga biernikżeński
dziczycemnoga wołaczżeński
dziczycępojedyncza biernikżeński
dziczycopojedyncza wołaczżeński
dziczycommnoga celownikżeński
dziczycypojedyncza celownikżeński
dziczycypojedyncza miejscownikżeński
dziczycypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz