dzie-cio-ro-by

dziecioroby (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny pot.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: dzieciorób

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dzieciorobapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dzieciorobapojedyncza biernikmęski osobowy
dzieciorobachmnoga miejscownikmęski osobowy
dzieciorobamimnoga narzędnikmęski osobowy
dzieciorobempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dzieciorobimnoga mianownikmęski osobowy
dzieciorobimnoga wołaczmęski osobowy
dzieciorobiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
dzieciorobiepojedyncza wołaczmęski osobowy
dzieciorobommnoga celownikmęski osobowy
dzieciorobowipojedyncza celownikmęski osobowy
dzieciorobowiemnoga mianownikmęski osobowy
dzieciorobowiemnoga wołaczmęski osobowy
dzieciorobówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dzieciorobówmnoga biernikmęski osobowy
dzieciorobymnoga mianownikmęski zwierzęcy
dzieciorobymnoga biernikmęski zwierzęcy
dzieciorobymnoga wołaczmęski zwierzęcy
dziecioróbpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz