dziec-kim

dzieckim (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dziecki

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dzieccymnoga mianownikmęski osobowy
dzieccymnoga wołaczmęski osobowy
dzieckipojedyncza mianownikmęski osobowy
dzieckipojedyncza wołaczmęski osobowy
dzieckichmnoga dopełniaczmęski osobowy
dzieckichmnoga biernikmęski osobowy
dzieckichmnoga miejscownikmęski osobowy
dzieckiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
dzieckiemnoga biernikmęski zwierzęcy
dzieckiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
dzieckiegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dzieckiegopojedyncza biernikmęski osobowy
dzieckiemupojedyncza celownikmęski osobowy
dzieckimmnoga celownikmęski osobowy
dzieckimpojedyncza narzędnikmęski osobowy
dzieckimpojedyncza miejscownikmęski osobowy
dzieckimimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz