dzie-dziu-la

Dziedziula (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dziedziul

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dziedziulpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dziedziulapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dziedziulapojedyncza biernikmęski osobowy
Dziedziulachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dziedziulamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dziedziulemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dziedziulemnoga biernikmęski zwierzęcy
Dziedziulemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dziedziulempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dziedziulommnoga celownikmęski osobowy
Dziedziulowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dziedziulowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dziedziulowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dziedziulówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dziedziulówmnoga biernikmęski osobowy
Dziedziulupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dziedziulupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz