dzie-lar-ko

dzielarko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dzielarka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dzielarcepojedyncza celownikżeński
dzielarcepojedyncza miejscownikżeński
dzielarekmnoga dopełniaczżeński
dzielarkapojedyncza mianownikżeński
dzielarkachmnoga miejscownikżeński
dzielarkamimnoga narzędnikżeński
dzielarkąpojedyncza narzędnikżeński
dzielarkępojedyncza biernikżeński
dzielarkimnoga mianownikżeński
dzielarkimnoga biernikżeński
dzielarkimnoga wołaczżeński
dzielarkipojedyncza dopełniaczżeński
dzielarkopojedyncza wołaczżeński
dzielarkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz