dzie-mit-ko

Dziemitko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Dziemitko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dziemitkopojedyncza mnoga mianownikżeński
Dziemitkopojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Dziemitkopojedyncza mnoga celownikżeński
Dziemitkopojedyncza mnoga biernikżeński
Dziemitkopojedyncza mnoga narzędnikżeński
Dziemitkopojedyncza mnoga miejscownikżeński
Dziemitkopojedyncza mnoga wołaczżeński

Dziemitko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dziemitko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dziemitcepojedyncza celownikmęski osobowy
Dziemitcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dziemitkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dziemitkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dziemitkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dziemitkępojedyncza biernikmęski osobowy
Dziemitkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dziemitkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Dziemitkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dziemitkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dziemitkopojedyncza mianownikmęski osobowy
Dziemitkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Dziemitkommnoga celownikmęski osobowy
Dziemitkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dziemitkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dziemitkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dziemitkówmnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz