liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy
| słowo | liczba | przypadek | rodzaj |
|---|---|---|---|
| Dzieruk | pojedyncza | mianownik | męski osobowy |
| Dzieruka | pojedyncza | dopełniacz | męski osobowy |
| Dzieruka | pojedyncza | biernik | męski osobowy |
| Dzierukach | mnoga | miejscownik | męski osobowy |
| Dzierukami | mnoga | narzędnik | męski osobowy |
| Dzieruki | mnoga | mianownik | męski zwierzęcy |
| Dzieruki | mnoga | biernik | męski zwierzęcy |
| Dzieruki | mnoga | wołacz | męski zwierzęcy |
| Dzierukiem | pojedyncza | narzędnik | męski osobowy |
| Dzierukom | mnoga | celownik | męski osobowy |
| Dzierukowi | pojedyncza | celownik | męski osobowy |
| Dzierukowie | mnoga | mianownik | męski osobowy |
| Dzierukowie | mnoga | wołacz | męski osobowy |
| Dzieruków | mnoga | dopełniacz | męski osobowy |
| Dzieruków | mnoga | biernik | męski osobowy |
| Dzieruku | pojedyncza | miejscownik | męski osobowy |
| Dzieruku | pojedyncza | wołacz | męski osobowy |
liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński
| słowo | liczba | przypadek | rodzaj |
|---|---|---|---|
| Dzieruk | pojedyncza mnoga | mianownik | żeński |
| Dzieruk | pojedyncza mnoga | dopełniacz | żeński |
| Dzieruk | pojedyncza mnoga | celownik | żeński |
| Dzieruk | pojedyncza mnoga | biernik | żeński |
| Dzieruk | pojedyncza mnoga | narzędnik | żeński |
| Dzieruk | pojedyncza mnoga | miejscownik | żeński |
| Dzieruk | pojedyncza mnoga | wołacz | żeński |
Źródła danych:
Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz
