dzie-rży-cie-le

dzierżyciele (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dzierżyciel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dzierżycielpojedyncza mianownikmęski osobowy
dzierżycielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dzierżycielapojedyncza biernikmęski osobowy
dzierżycielachmnoga miejscownikmęski osobowy
dzierżycielamimnoga narzędnikmęski osobowy
dzierżycielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
dzierżycielemnoga biernikmęski zwierzęcy
dzierżycielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
dzierżycielemnoga mianownikmęski osobowy
dzierżycielemnoga wołaczmęski osobowy
dzierżycielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dzierżycielimnoga dopełniaczmęski osobowy
dzierżycielimnoga biernikmęski osobowy
dzierżycielommnoga celownikmęski osobowy
dzierżycielowipojedyncza celownikmęski osobowy
dzierżycielówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dzierżycielówmnoga biernikmęski osobowy
dzierżycielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
dzierżycielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz