dziesz-ko

Dzieszko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dzieszko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dzieszcepojedyncza celownikmęski osobowy
Dzieszcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dzieszkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dzieszkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dzieszkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dzieszkępojedyncza biernikmęski osobowy
Dzieszkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dzieszkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Dzieszkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dzieszkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dzieszkopojedyncza mianownikmęski osobowy
Dzieszkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Dzieszkommnoga celownikmęski osobowy
Dzieszkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dzieszkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dzieszkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dzieszkówmnoga biernikmęski osobowy

Dzieszko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Dzieszko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dzieszkopojedyncza mnoga mianownikżeński
Dzieszkopojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Dzieszkopojedyncza mnoga celownikżeński
Dzieszkopojedyncza mnoga biernikżeński
Dzieszkopojedyncza mnoga narzędnikżeński
Dzieszkopojedyncza mnoga miejscownikżeński
Dzieszkopojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz