dzie-wi-cu

Dziewicu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dziewic

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dziewicpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dziewicapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dziewicapojedyncza biernikmęski osobowy
Dziewicachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dziewicamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dziewicemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dziewicemnoga biernikmęski zwierzęcy
Dziewicemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dziewicempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dziewicommnoga celownikmęski osobowy
Dziewicowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dziewicowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dziewicowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dziewicówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dziewicówmnoga biernikmęski osobowy
Dziewicupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dziewicupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz