dzie-wi-niu

Dziewiniu (człon nazwy geograficznej) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: Dziewiń

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dziewinimnoga dopełniaczmęski rzeczowy
Dziewiniapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
Dziewiniachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
Dziewiniamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
Dziewiniemnoga mianownikmęski rzeczowy
Dziewiniemnoga biernikmęski rzeczowy
Dziewiniemnoga wołaczmęski rzeczowy
Dziewiniempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
Dziewiniommnoga celownikmęski rzeczowy
Dziewiniowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
Dziewiniówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
Dziewiniupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
Dziewiniupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
Dziewińpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
Dziewińpojedyncza biernikmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz